Happiness is letting go of what you think your life is supposed to look like and celebrating it for everything that it is

Ik ben gelukkig. Ondanks alles wat er de laatste weken is gebeurd, ben ik gelukkig. De verloofde heeft daar veel mee te maken. Deze quote van Mandy Hale ook. Want geluk wordt niet gedefinieerd door je dromen en wensen. Geluk zit net in het aanvaarden van je leven, in het accepteren dat het is wat het is. Dat is me de afgelopen weken meer dan eens duidelijk geworden.

Voor het stilstaan van de wereld was mijn leven niet zo heel anders dan het nu is, of toch niet op het eerste gezicht. De wereld draaide de dagelijkse rondjes, en ik had mijn dagelijkse routine. Opstaan, ontbijten met de verloofde, met de fiets naar school, de klas klaarzetten, lesgeven, middagpauze, lesgeven, de klas opruimen, met de fiets naar huis, koken, eten, opruimen, verbeteren, in slaap vallen voor de tv, gewekt worden door de verloofde, knuffelen, slapen. En dat de volgende dag opnieuw. En de dag erna. En de dag erna. Ik ben iemand die houdt van regelmaat, het geeft me een bepaalde zekerheid, een veilig gevoel. Ik weet graag wat er gaat gebeuren en wat er op me af gaat komen, grote verrassingen zijn niet aan mij besteed. Als het enigszins kan, houd ik zelf de touwtjes in handen.
Halsoverkop naar het ziekenhuis vertrekken was dus een ferme streep door mijn rekening, mijn week was namelijk al helemaal gepland en mijn ziekenhuisverblijf liet deze planning volledig in het water vallen. Niet alleen voor mij, ook voor de kinderen van mijn klas. Het was, zoals je in mijn vorige post al kon lezen, heel moeilijk voor mij om de touwtjes uit handen te geven. Met het stilstaan van de wereld, veranderde dit. De touwtjes werden als het ware uit mijn handen gerukt. De eerste dagen deed ik heel erg mijn best om de touwtjes van mijn klas terug in handen te nemen, het was moeilijk om toe te geven dat ik ze best even zou doorgeven aan iemand anders. Gelukkig waren de directie en de collega’s begripsvol, zij hielpen me om alles los te laten. Even maar. Met de garantie dat ik ze, eens hersteld, weer terug zou krijgen.
Niet alleen de touwtjes van mijn klas moet ik even loslaten. Ook die van mijn leven. Met het stilstaan van de wereld is mijn leven namelijk veranderd, of ik het nu wil of niet. In mijn toekomstplannen zal ik rekening moeten houden met dit nieuwe gegeven. Ik zal in de toekomst mijn leven niet meer alleen in handen hebben, MS zal af en toe de touwtjes overnemen en hierdoor mijn plannen even in de war sturen. Wanneer dit gebeurt, heb ik twee mogelijkheden. Ik kan ontkennen dat ik de controle even verlies, doen alsof er niets aan de hand is, er misschien zelfs tegen vechten. Of ik kan toegeven dat ik mijn plannen eventjes aan de kant moet zetten, pauze moet nemen totdat mijn lichaam weer klaar is om terug zelf de controle over te nemen.
Ik heb me de afgelopen weken via verschillende kanalen geïnformeerd over wat MS precies is. In die tijd is het me duidelijk geworden dat er geen medicatie bestaat die genezing biedt. Er bestaat medicatie om het aantal opstoten te verminderen, maar die biedt geen garantie op slagen. En oh ja, die bestaat uit inspuitingen (ideaal voor de naaldenfanaat die ik ben…) en geeft blijkbaar hoogst onaangename bijwerkingen. De neuroloog is hier zelf geen grote voorstander van, en ook voor mij is dit voorlopig geen optie. Met al die informatie in het achterhoofd, was de keuze niet zo moeilijk.
Sinds ik ervoor heb gekozen om de controle over mijn leven van tijd tot tijd te delen met MS, lukt het me ook beter om de alles nu even los te laten. Om hulp aan te nemen wanneer die wordt aangeboden. Om hulp te vragen wanneer ik die nodig heb. Want ik weet nu dat, als mijn lichaam hersteld is van deze opstoot, ik weer sterk genoeg zal zijn om de touwtjes weer zelf in handen te nemen. Om verder te gaan met mijn geliefde routine en mijn eigen planning op te stellen en uit te voeren. Mijn leven stopt niet, er is simpelweg een pauzeknop aan toegevoegd. En ik zal moeten leren leven met het feit dat die pauzeknop niet door mezelf bediend kan worden. Dat leer ik niet van vandaag op morgen, en gemakkelijk zal het ook niet zijn. Maar ooit lukt dit wel, daar ben ik vast van overtuigd.
De komende weken laat ik alles even op mij afkomen, en probeer ik te genieten van deze pauze in mijn leven. In het begin had ik het hier heel moeilijk mee, en was ik zelfs een beetje bang. Bang om allerlei zaken te missen, bang dat ik gemist zou worden, bang dat ik gemist kón worden. Bang dat iedereen z’n leven verder zou gaan, behalve dat van mij. Nu is dat net een geruststelling. Iedereen z’n leven gaat verder, terwijl dat van mij even een pauze neemt. De verloofde gaat gewoon naar z’n werk elke dag, mijn kinderen gaan gewoon naar de klas elke dag, er is zelfs een juf die een paar weken doet wat ik normaal doe elke dag. Terwijl ik even pauze nodig heb, gaat alles z’n gewone gangetje. En oké, dat “gewone gangetje” van de anderen is net een beetje anders dan anders: de verloofde neemt een half uurtje extra vrij om te helpen in de keuken, de mama verplaatst wel eens een klant om me op te pikken voor een glaasje wijn of een tas thee, de vervangjuf pakt de zaken waarschijnlijk net iets anders aan dan ik zou doen, … Maar ondanks deze kleine aanpassingen, gaat het leven door. En dat stelt me gerust, want dat betekent dat ik gewoon terug kan inpikken wanneer ik er klaar voor ben. Oef!

Ik ben gelukkig. Daarom niet gelukkiger dan voorheen. Geluk heeft de afgelopen weken een nieuwe definitie gekregen. Geluk is alles loslaten, even maar. En dan terug doorgaan…

2 reacties op ‘Happiness is letting go of what you think your life is supposed to look like and celebrating it for everything that it is

  1. M, ik was via je mama al even met je verhaal mee.
    Ben blij dat je na zo’n aanval op je leven, toch naar mogelijkheden blijft zoeken. Ik wens je het allerbeste en geniet van de zorg en de liefde van de mensen rondom jou.

    Liked by 1 persoon

  2. M, mooi hoe jij deze tornado weet te verwoorden.
    En jij bent zeker een optimist,iemand die er niet van overtuigd is dat alles goed zal gaan,maar er wel van overtuigd is dat niet alles fout zal gaan.

    Liked by 1 persoon

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s